ppt

Enkele perspectieven en werkbeelden

Ons finale werk is de uitwerking van het onderzoek van vorige week.
De reflecties in de kubus zijn steeds van de zelfde persoon, frontaal gezien. Zoals men zelf in de spiegel kijkt. De fragmentatie van de spiegel
‘breekt’ de emoties van de persoon. Het ligt in de menselijke aard om dit beeld zelf terug te hercompileren naar iets wat herkenbaar is.

De ruimte is abstract gehouden zodat de aandacht op het object zelf gecentreerd blijft. Dit is ook gedaan om het eindresultaat duidelijk te houden.
In vorige fases hebben we gemerkt dat een setup met meerdere spiegels teveel reflecties oplevert die het resultaat nodeloos gecompliceerd maken.

Om dit effect te bekomen hebben we een studiosetup gemaakt met ons object, het vlak met de gebroken spiegelscherven, een persoon voor een wit scherm en de camera.
Dan hebben we de foto’s in Photoshop samengezet en de randen tussen de verschillende vlakken weggewerkt.

Na dit beeld om te zetten krijgen we dit eindresultaat.

FULL SCREEN EN BOXEN AAN!!

Na de ontgoochelende resultaten in vr hebben we er dus voor gekozen om ons project uit te voeren in het straatbeeld op schaal 1:1. Bedoeling is de verborgen ruimte achter de gevel in het straatbeeld zichtbaar te maken. Op het einde van het filmpje is het concept nogmaals versterkt door een persoon de ruimte te laten aankleden, waardoor je de illusie krijgt dat de gevel er niets meer is en enkel de ruimte erachter zichtbaar is. 

Als materialen hebben we standaard tesa-tape,  een kartonnen silhouette en een ladder gebruikt en als medium hebben we voor stopmotion gekozen. 

Special thanks to Lynn Van de Velde, de gevel van het appartement van de vriendelijke Cubaan Carlos, de melodie van McEnroe’s  ”Billy’s vision 10″ en last but not least the guy who gave us ‘a ladder’.

De explosie van buitenaf, gerenderd in 3ds max.

Na de feedback hebben we geprobeerd ons concept terug naar vr te vertalen. Als we onze foto van de gevel met 3d wireframe die we gemaakt hadden in photoshop in vr cilindrisch plaatsten kregen we de volgende beelden:

Omdat de wireframe steeds mee wordt vervormd met de foto hadden we gedacht de wireframe uit het beeld te laten springen door de horizontale lijnen van de wireframe steeds volgens dezelfde kromme te vervormen. Het resultaat bleef ecter uit omdat de vervormde lijnen telkens door vr worden geprojecteerd op de cilinder. 

We vonden dat deze resultaten niet aansloten bij ons oorspronkelijk concept en hebben er dan uiteindelijk voor gekozen om voor de presentatie niet in quicktime vr te werken maar in het realistische straatbeeld. Vooral omdat we eerder voor ogen hadden ons concept op schaal 1:1 uit te voeren.

In een volgende wilden we de ruimte zowel technisch als inhoudelijk uitdiepen. In het Midden-Oosten is een Conquest of Space aan de gang. We willen onze Exploded View aan dit territoriaal en religieus conflict linken – zonder in anecdotiek te vervallen.

De basisvorm waar we vanuit vertrekken is de bol – die symboliseert zowel het punt van waaruit de explosie vertrekt als de archetypische vorm van de bom. De halve bol is ook de basisvorm van de koepel, een van de belangrijkste elementen van religieuze architectuur. Vooral de Islam heeft een heel rijke traditie in het bouwen en geometrisch decoreren van koepels.
We gingen op zoek naar een geometrische verdeling van onze koepel/bol die we konden linken aan de explosieve clash tussen twee religies in Israel en Palestina. We kwamen uit bij een Arabisch lijkende koepel die verdeeld is volgens het patroon van de Davidster. En lieten die ontploffen..

De koepel werd gemaakt in Rhino met de Paneling Tools plugin.