We hebben voortgebouwd op de groep TEAM8 van vorig jaar, die een wereldkaart probeerden te ‘mappen’ op een nieuwe manier. A NEW POINT OF VIEW. Deze slagzin grepen wij aan om erop door te werken.
De eerste stap was dus de verschillende wereldbeelden (grieken, romeinen, middeleeuwen, renaissance, moderne tijd) te bekijken, alsook reflecties, spiegelen, enz. EEN WERELDBEELD IS DUS NIET VAST, MAAR DYNAMISCH, EVOLUEREND, VERANDEREND.
Daardoor kwamen we uit op de nieuwe notie van ruimte, het nieuwe wereldbeeld van vandaag: de Einsteiniaanse ruimte. Neem het principe van twee treinen. Als je stil zit op de ene trein, en de andere trein vertrekt, kun je de indruk hebben dat JOUW trein vertrekt. Dat is omdat je geen referentie punt hebt waardoor je kan weten wie beweegt en wie stil staat. BEIDE STANDPUNTEN – je staat stil en andere trein beweegt, of jij beweegt en andere trein staat stil – ZIJN GELIJKWAARDIG!
Neem het volgende voorbeeld: op een vertrekkende bus stap je naar achter in de bus. Ten opzichte van de bus beweeg je aan ongeveer 5 km/h, ten opzichte van de omgeving errond blijf je gepositioneerd ten opzichte van het huis. BEIDE STANDPUNTEN ZIJN GELIJKWAARDIG! Net als het standpunt dat zelfs als je ten opzichte van de aarde stilstaat, je TOCH 1500 km/h beweegt ten opzichte van het heelal, want de aarde beweegt zich voort met die snelheid.
Dus: PERSPECTIEVEN: alle perspectieven zijn gelijkwaardig. Zie ook het experiment van ‘De slinger van Foucault’ (waar Umberto Eco het gelijknamige boek over schreef- een blogpost hierover volgt later.)
Vanuit deze gedachte namen we de 3e stap: we experimenteren met verschillende POINT OF VIEWS, verschillende wereldbeelden, want elk standpunt is gelijkwaardig, er is geen centrum, alleen maar verschillende POINT OF VIEWS van waaruit men kijkt.
Deze gedachte willen we uiteindelijk architecturale waarde geven door ze te VERRUIMTELIJKEN. We spelen met deze gedachte doot foto’s te nemen vanuit verschillende standpunten, en die dan MET HUN BEELD te herhalen IN DE RUIMTE. Hoe? ¡1¡ 6 Camera’s filmen een ruimte, in hun beeld kunnen ook de andere camera’s opgenomen worden. De camera’s staan in een ruimtelijk interessante
compositie. ¡¡2¡¡ Deze door 6 camera’s geobserveerde ruimte wordt vertaald in een andere ruimte door de beelden van de perspectieven (NIET de perspectieven zelf) overeenkomstig in de ruimte te positioneren. ¡¡¡3¡¡¡ De bezoeker loopt door deze ruimte en voelt de ruimtelijkheid van de ANDERE ruimte op een intuïtieve manier. Door verschillende, maar gelinkte perspectieven te tonen, krijg je een nieuwe, onvatbare maar begrijpelijke ruimtelijkheid. ZIE conceptFOTO
Tot hier zijn we gekomen, dit was de laatste stap.
