Eindresultaat

Concepttekst:

Het gegeven die het vorige team 16 ons naliet was een witte kubus met in de ribben ervan tekst geschreven. Met dit gegeven deden wij onderzoek naar wat een letter, een woord en een tekst kan zijn. Met de vraag : “Wanneer komt een woord los van zijn inhoud en wordt het puur beeldend en /of sfeer? “ in het achterhoofd begonnen we onze zoektocht.
Als snel kwamen we terecht bij referentiebeelden van kunstenaars/typografen als El Lissitzky, Joke Van Leeuwen,…Spelen met woorden werd vanaf dat moment de uitdaging.

Een eerste stap in het programma Go Cubic was dan ook dat we uitzochten hoe we het gegeven de kubus door middel van het plaatsen van woord teniet kunnen doen.
Dit werd gedaan door 2D-woorden van een schaduw te voorzien onder een bepaalde hoek en deze in het programma te plaatsen waardoor schijnbaar in de ruimte 3D-woorden verschenen.
Bovendien werden de woorden in de hoeken van de kubus geplaatst om het gevoel in een kubus te zitten weg te nemen.
Daarna kwam de vraag naar wat de tekst die we in de kubus zouden onderbrengen gelinkt wordt?
Hiervoor werd gekozen voor het script / de code/ aandrijving van het programma Go Cubic. Voor veel mensen een niet te begrijpen taaltje van woorden en tekens. Deze keuze zou de kijker een aanzet kunnen geven na te denken over de technologie en het vernuft dat schuilgaat achter dit computerprogramma.
Door de manier waarop het script geplaatst wordt, is de tekst deels onleesbaar met deze willen we benadrukken dat de grens tussen de aandrijving en de bestaande kubus miniem is en voor de kijker volledig verloren is gegaan. Wanneer we de kubus uitvouwen wordt deze ingreep zichtbaar.
Esthetisch kozen we ervoor gebruik te maken van de kleuren en het lettertype uit  DOS om op die manier de verwijzing te maken naar het proces die zich op de achtergrond afspeelt in de computer bij het gebruik van Go Cubic.

Als slot recapituleren wij de opzet van onze ingreep.
Wij tonen met onze uitwerking in het programma verschillende lagen in de kubus.
Het zijn deze van: de code die de kubus aandrijft (1), uit deze code ontstaat de bestaande kubus (2), daarna wordt de kubus door perspectivische verdraaiing van woorden teniet gedaan (3) en ontstaat door het toevoegen van zes vlakken met het script de illusie in een andere kubus te zitten dan de bestaande (4).

PDF-presentatie

Filmpje met woorden

Filmpje met achtergrondtekst

Eindresultaat

Eindbeeld:

Het vervolg

Als laatste stap hebben we nog enkele wijzigingen aangebracht. Aangezien we werken met het programmascript van GoCubic leek het ons relevant om de interface van MSDOS toe te passen op ons project. Op die manier maken we meer rechtstreeks de verwijzing naar het programma zelf.

In plaats van gewoon tekst op de achtergrond te plaatsen, hebben we geprobeerd om een nieuwe kubus met tekst binnen de bestaande kubus te plaatsen. Het valt eigenlijk enkel op dat het een nieuwe kubus is door de afbeeldingen te zien die we er in plaatsen:

Aangezien het niet gemakkelijk is om al deze woorden perfect op elkaar te doen aansluiten, hebben we hiervan ook enkele testfilmpjes gemaakt:

- test 1

- test 2

- test 3

- test 4

Als laatste hebben we wat onderzoek gedaan naar de opbouw van DOS. We proberen deze esthetiek dan ook zoveel mogelijk te implementeren in ons filmpje. Het lettertype waarin DOS is getypt is ‘Terminal’.  Voor ons finaal filmpje gebruiken we een lettertype die dit zoveel mogelijk benadert. Met dit onderzoek hebben we gezien dat het niet lukt om een nieuwe kubus met tekst binnen de kubus te plaatsen… dit is te zien aan het feit dat de tekst op bepaalde punten overlapt en er eigelijk een balk-vorm ontstaat.

After review

Onze volgende stap was het plaatsen van meerdere woorden binnen de kubus zodat de begrenzing ervan vervaagd. Ieder woord is in een ander perspectief geplaatst zodat deze telkens vanuit één punt juist zichtbaar zijn. De werkwijze is als volgt:
1) Het perspectief van het woord wordt uitgetekend.
2) Het woord wordt vervormd volgens een raster die we hebben uitgetekend. Op die manier sluiten de delen goed op elkaar aan.
3) De woorden worden overgetekend in Indesign zodat we een vectorieel gegeven hebben en dat we op die manier een beter en scherper beeld krijgen.

Hieronder ziet u de verschillende stappen:

Na deze stap wordt het woord op de kubus gezet en uitgerokken naar ons kader:

Als laatste stap worden de vervormde woorden overgetekend in Indesign.

Hieronder de link naar enkele testfilmpjes die wij gemaakt hebben:

-  test 1

- test 2

- eindresultaat

Als laatste hebben we geprobeerd om binnen de bestaande kubus een nieuwe kubus te maken die opgebouwd is uit het programmascript van GoCubic en binnen deze kubus onze woorden te plaatsen. Hieronder een testfilmpje hiervan.

- testfilmpje

Review 24 april

Voor de review hadden we gewerkt met het gegeven tekst als een 2-dimensionaal beeld. We wilden hierin verdergaan door de tekst te transformeren naar een 3-dimensionaal geheel. Dit hebben we gedaan door een perspectief aan de tekst toe te voegen. Dit perspectief is slechts vanuit één punt in de kubus juist waarneembaar. Vanuit alle andere punten krijg je een vervormd beeld. Om een beter beeld te krijgen van hoe dit opgebouwd moest worden hadden we dit in een maquette omgezet:

Naast deze maquette hebben we ook een test gedaan naar het plaatsen van een tekst in een cilindervorm, zodat de ‘kubusvorm’ doorbroken wordt en er een soort oneindigheid wordt bekomen:

Na het maken van deze maquettes zijn we tot de conclusie gekomen dat het tweede experiment weinig mogelijkheden biedt en dat willen verderwerken op het eerste maquetje.

Om dit verder uit te werken hebben we het principe die we geleerd hadden uit het maken van de ’spaceman-foto’ (zie vorige post) toegepast op een woord. Het woord wordt geplaatst op een  rib van de kubus.

Op die manier wordt de begrenzing van het volume doorbroken. Aan het woord is een perspectief toegekend die slechts vanuit één punt juist waarneembaar is. Hieronder ziet u de verschillende afbeeldingen die in het filmpje worden geplaatst:

De link naar het resultaat van deze test.

De volgende stap die we willen ondernemen is het plaatsen van meerdere woorden in verschillende perspectieven zodat de grenzen van de kubus volledig vervagen. Ook moeten we eens kijken welke tekst we willen plaatsen in de kubus, zodat deze een meerwaarde heeft. Ook hadden we graag gekeken hoe we een soort van gelaagdheid in de kubus kunnen brengen.

Font-art

Verdergaand op onze vorige post hebben we ons onderzoek verdergezet met het gegeven ‘tekst’ als vertrekpunt.

Voor ons eigen ontwerp zijn we vertrokken met de volgende begrippen in ons achterhoofd:

• 2D-tekst versus 3D-ruimtelijkheid
• leesbaarheid versus onleesbaarheid
• tekst versus ruimtelijke sculptuur
• 2D ruimtelijke begrippen (termen uit de boekdrukkunst)

Eerst en vooral hebben we aan de hand van tests onderzocht hoe tekst slechts vanuit 1 bepaald perspectief leesbaar kan zijn:

Naar aanleiding van al deze begrippen zijn wij tot de volgende inspiratiebeelden gekomen:

El Lissitzky is geboren in november 1890 in Potsjinok, Rusland engestorven op 30 december 1941. Lissitzky was een van de toonaangevende kunstenaars in de Russische avant-garde van het begin van de 20e eeuw. Samen met zijn vriend en mentor Malevitsj ontwikkelde hij het suprematisme. Zijn werk heeft grote invloed gehad op het constructivisme, Bauhaus en De Stijl.

Onbekend – Dit ontwerp is gebaseerd op een barcode. Deze afbeelding intrigeerde ons omdat het bestaat uit een 3D-gegeven waarop tekst vanuit één enkel perspectief zichtbaar is.

Jeff Bellantoni – Alphabet City
Tekst als 3D-sculptuur.

Man Ray – Lautgedicht

Ott + Stein
Tekst als ruimtelijke compositie.

Phunk Studio – Electricity
Tekst als bouwsteen voor de stad.

Remy Peig
Tekst met een beeldende waarde.

Scott Snibbe + Martin Wattenberg
De werking van software omgezet in een codering.

Takenobu Igarashi
Tekst als een ruimtelijk element.

Als laatste hebben we een filmpje gevonden van de font-kunstenaar Antoine Bardou-Jacquet:

The Child is een Musicvideo van Antoine Bardou-Jacquet voor de Franse dj. Deze video staat te boek als de Ultieme Cult video voor fonts lovers en grafisch ontwerpers. Het verhaal: In een wereld die geheel bestaat uit Letters moet een New Yorks echtpaar in een taxi snel naar het ziekenhuis zien te komen. De vrouw kan ieder moment van een baby bevallen, maar de weg is lang en drukbevolkt. Gaat het ze lukken? Voor de kenners van New York: op sommige momenten zeer herkenbaar!

Team 16 – inspiratiebeelden

Na onderzoek van het werk van onze voorgangers, zijn wij tot enkele inspiratiebeelden gekomen die we willen gebruiken als nieuwe aanzet. Jammergenoeg lukt het ons niet om deze up te loaden op deze blog…bij deze ziet u enkele printscreens van het filmpje en brengen we in de les de volledige versies mee.

De eerste afbeelding die u ziet is een menger-model. We legden de link met Scrabble die nu ook in 3D-versie bestaat:

Hieronder vindt u een link die het Menger-model uitlegt:

Een 3D-filmpje van dit model vindt u hieronder:

edit corneel: removed the menger sponge image, please use proper references  (copyright Paul Bourke and Gayla Chandler – www.fractalnature.com )

poging 2 (digitaal)

Een van eigenschappen van virtuele realiteit is dat deze een eigen perspectief genereert dat wij niet kunnen vatten binnen onze vaste conventies. Om te benadrukken dat deze vervorming altijd aanwezig is binnen de virtuele ruimte maken we er een extreme vorm van dmv toevoeging van een lens.

poging 1 (week 1)

Uitgaande van het idee dat wij bestaande conventies toepassen in de virtuele ruimte zijn we bij onze eerste poging vertrokken van twee kubussen die elkaar snijden. Van deze snijvlakken zijn dan 6 beelden genomen, die in de kubus geplakt zijn. Onze bedoeling was om een nieuwe kubus te genereren met lijnen binnen de bestaande kubus, zodat het onmogelijk zou worden om zomaar onder, boven, links, recht, voor en achter te kunnen bepalen. Helaas bleek de methode niet ideaal, waardoor de lijnen niet aansloten en er dus geen kubus ontstond.

perspectief

Door de geschiedenis heen verandert onze manier om ruimte te bevatten. In de Middeleeuwen gebruikt men het vogelperspectief, Chiroco en tijdsgenoten werken met één vluchtpunt en Picasso plaatste verschillende standpunten in één beeld. Er is één constante in dit alles: de zwaartekracht. In de virtuele wereld moet men hiermee geen rekening houden, maar toch hanteren we de ruimteregels die we kennen. We kunnen de nieuwe ruimte pas vatten als we gebruik maken van de gekende conventies.

In welke ruimte we ook worden geplaatst, meteen taxeren we het aan de hand van onze ruimtelijke conventies. We hebben het over boven, onder, links en rechts. Allen zijn het begrippen die voortkomen uit onze analoge wereld, maar beperken ze niet het denken over de virtuele ruimte? Zijn nieuwe conventies nodig om dit nieuwe medium ten volle te benutten?

Een nieuw medium leidt tot een nieuw perspectief. Een nieuwe manier om de ruimte te zien. Het is echter een ruimte die in onze conventies niet te snappen is, omdat grote vervormingen optreden. Het is een manier van zien, die buiten onze denkwereld valt.